Blog

In de praktijk ben ik verantwoordelijk voor de tandheelkunde. Tijdens mijn studie vond ik het niet zo interessant, maar na het volgen van meerdere cursussen heb ik er veel kunde en vooral plezier in ontwikkeld. Samen met de paraveterinairen vorm ik een sterk team. Naast de behandeling van het gebit houdt dit in het maken van röntgenfoto's, het nauwkeurig in kaart brengen van de problemen, het zorgvuldig vastleggen van alles en het duidelijk bespreken van de bevindingen met de eigenaar.

Mijn werk als dierenarts is een heel bijzondere wereld vol onverwachte wendingen, soms intense emoties en bovenal veel liefde voor dieren. Ik heb er eerder over geschreven, maar een dag in de praktijk is allesbehalve saai: je schakelt continu tussen verschillende patiënten en situaties, van een vrolijke vaccinatie tot een spoedgeval dat je volle aandacht vraagt, en alles daartussenin. Die wisselwerking maakt het werk uniek, maar vraagt ook veel van ons hoofd en lichaam.

Bij ons in de praktijk kan het soms behoorlijk vies worden. Gelukkig leer je als dierenarts of paraveterinair gauw genoeg om van weinig meer op te kijken. We nemen u graag mee naar de minder frisse kant van ons vak. Uiteindelijk kunnen we er vaak lachend op terugkijken

In willekeurige volgorde:

Als dierenarts krijg ik vaak de vraag of ik zelf ook dieren heb. Thuis hebben we twee lieve katten: rode kater Eek en cyperse poes Pien. 

Deze twee brengen ons thuis een hoop gezelligheid. Met hun eigen karakters en gewoontes geven ze ons veel plezier en liefde. Als je je katten al jaren kent, dan kun je ze uittekenen. Ze zijn zo lekker voorspelbaar, van hun hoeft het niet zo nodig anders. Ze lopen dezelfde route door je huis. Liggen op dezelfde plekjes. Geven vaak even een miauwtje als groet als ze naar je toe komen.

Paraveterinairen, vaak ook wel dierenartsassistenten genoemd, spelen een heel belangrijke rol in onze kliniek. Bij ons werken Gwen, Priscilla, Thijs, Vita, Rosa, Nikita en Melissa. Ze zijn veel meer dan onze rechterhand; ze vormen het kloppende hart van de kliniek en zorgen ervoor dat zowel dieren als hun eigenaren de best mogelijke zorg ontvangen. 

Hun takenpakket is veelzijdig en hun werk is dan ook allesbehalve eentonig. Hieronder ziet u enkele van hun verantwoordelijkheden:

Vanaf mijn geboorte hadden we al dieren in huis. Eigenwijze kat Zwerver, die lief was maar ook zomaar ineens kon uithalen. Die kreeg gezelschap van Golden Retriever Goldie, die we ruim 15 jaar hebben gehad. Toen Zwerver overleed kregen we kater Tomkin. En na de dood van Goldie kwam Mick, een reu met een lastig verleden. 

Een bezoek aan de dierenkliniek kan voor zowel katten als hun baasjes stressvol zijn. Om de stress zoveel mogelijk te beperken is dan ook belangrijk om het juiste reismandje voor je kat te vinden. Een goed reismandje biedt niet alleen comfort en veiligheid voor de kat en eigenaar, maar maakt ook het werk van de dierenarts makkelijker.

Vrije tijd, wat is het fijn! Ik kan oprecht zeggen dat ik de leukste baan mogelijk heb, maar mijn vrije tijd is me ook veel waard. Ik kan me nog goed herinneren dat toen ik pas begon te werken, mijn tijdelijke werkgever tegen me zei: 'Vind een hobby, een uitlaatklep, want dat heb je soms hard nodig in ons werk’. Ons werk is ontzettend leuk, en geeft vaak veel voldoening. Er is niets mooier dan het ‘beter maken’ van dieren, en hun baasjes weer gerust te stellen. Helaas gaat dit niet altijd makkelijk of snel. Soms stel je een diagnose niet snel of niet, of moeten we slecht nieuws vertellen.

Voor mezelf is het duidelijk: dieren in mijn leven zijn een verrijking, en onmisbaar. 

Zo lang als ik leef zijn er al dieren in mijn leven. Toen ik nog baby was, hadden we thuis de zwart witte kater Zwerver. Het was een onvoorspelbaar beest, die plots kon uitvallen. Meestal ging er eerst dreigend een poot omhoog, die voorspelde wat er ging gebeuren als iets hem vervolgens niet beviel. Toch was dat niet de enige herinnering die hij achterliet. Hij zat er graag bij, en op schoot. Wel wist hij feilloos de mensen te vinden die dat niet graag hadden (een gave die wel meer katten hebben).

Adviseren, en beslissingen maken als dierenarts, we doen de hele dag niet anders. We geven een eigenaar altijd alle opties, maar denken natuurlijk ook mee, en geven advies waar een eigenaar zich in kan vinden. 
Hoe goed je mensen en dieren ook leert kennen wanneer ze al lang in de praktijk komen, het staat (gelukkig) altijd wat verder van je af. Hierdoor kunnen we er met een objectieve blik naar kijken. Al zeg ik ook vaak wat ik zelf zou doen in een situatie, wat dan los van de opties en het advies, ook echt een mening is, die vaak wel kan helpen.