Zijn trekspelletjes goed?

Trekspelletjes juist goed voor de relatie tussen baas en hond!

In het algemeen worden trekspelletjes met honden afgeraden, omdat ze de hond agressief zouden maken. Bovendien zou de hond van het vermakelijke spelletje al gauw een rangordestrijd maken, met alle gevaarlijke gevolgen van dien. Maar nieuwe ideeën daarover zeggen dat trekspelletjes juist een prima manier zijn om de relatie tussen baas en hond te verbeteren. Mits bepaalde regels in acht worden genomen.

Ruk- en trekspelletjes zijn omstreden omdat ze een hond agressief zouden maken: de hond gaat de concurrentie aan en er zou een rangordestrijd ontstaan. Maar als je het goed bekijkt is dat helemaal niet het geval; de hond is in feite juist met de baas aan het samenwerken, ze zijn samen bezig een prooi te verschalken. Als wolven rukken en trekken aan een prooi hebben zij geen machtsstrijd.

Integendeel, zij werken nauw samen om de klus 'doden' te klaren. Dat ook een hond het als samenwerking en spel beleeft blijkt wel uit het feit dat als hij mag 'winnen', hij vrijwel altijd weer bij de baas terugkomt en deze uitdaagt tot nog meer spel. Hij gaat er maar zelden echt met 'de prooi' vandoor. Een trekspelletje met de baas is dan ook een prachtige uitlaatklep voor een hond en leidt zijn jachtdrift in gewenste banen.

Ruk- en trekspelletjes zijn uitstekend om de relatie met uw hond te verbeteren. Uw hond vindt het 't einde om te doen en deze positieve ervaring is helemaal aan u gekoppeld. Dat is toch prachtig? Bovendien kunt u spelenderwijs meer overwicht op de hond krijgen en... u kunt hem leren dat hij voorzichtig moet zijn waar hij bijt en hoe hard hij bijt. Want dat is een van de spelregels: bijt je per ongeluk in een hand of arm, dan is het spelletje afgelopen.

Elk spel heeft spelregels

Aan alle spelletjes zitten spelregels vast. Of u nu gaat ganzenborden, voetballen of kaarten, alles heeft zijn vaste regels. Zonder deze verloopt het spel chaotisch. De spelregels van ruk- en trekspelletjes zijn net zo streng en het is uw taak om ze juist toe te passen.

1. De hond moet het commando 'los' beheersen.

'Los' is essentieel. U kunt beter geen ruk- en trekspelletjes met uw hond doen zolang hij het commando 'los' niet helemaal onder de knie heeft. Dat gaat niet vanzelf, maar vraagt echte training. U oefent 'los' met iets heel lekkers en houdt dat voor de neus van de hond terwijl hij het speeltje in zijn mond heeft. Zodra hij het speeltje los laat zegt u 'los' en geeft uw hond het lekkers. Niet 'los' gaan roepen als u niet zeker weet dat de hond ook daadwerkelijk het speeltje loslaat. U pakt het speeltje weer op en gaat verder met spelen.

Het kan soms best heel veel oefening vragen alvorens een hond het 'los' echt beheerst en dan is het verleidelijk het te laten voor wat het is. Maar deze spelregel is echt een essentiële voorwaarde, dus stel u niet halfslachtig op!

Soms is het nodig de hond te laten zien wat hij in ruil kan verwachten. Het is wel zaak deze omkoping zo snel mogelijk weer weg te trainen: heeft de hond een paar keer zijn speeltje afgegeven in ruil voor het lekkers, dan is het moment gekomen om het lekkers weg te stoppen en af te wachten of de hond genoeg vertrouwen heeft in de goede afloop om zijn speeltje af te geven. In het begin moet iedere keer wat lekkers worden gegeven voor het afgeven van zijn speeltje, net zo lang totdat hij zonder enige aarzeling meteen reageert op 'los'. En dat lukt zodra hij begrijpt dat de wereld niet vergaat als hij zijn speeltje afgeeft, dat het hem juist iets extra's opbrengt, dat het hem slechts weinig tijd kost en dat hij daarna zelfs zijn speeltje gewoon weer terugkrijgt!

Vanaf het moment dat het 'los' bekend is, zal ieder spelletje waarbij het commando 'los' niet onmiddellijk wordt opgevolgd, afgelopen zijn.

2. Onderbreek het spel regelmatig voor een stukje gehoorzaamheidstraining

Trekspelletjes zijn bijzonder geschikt voor de combinatie met gehoorzaamheidstraining. De hond vindt het spel machtig mooi en wil er graag iets voor doen. Het trekspelletje vormt een prachtige beloning voor gewenst gedrag, de hond zal zijn uiterste best doen om zo snel mogelijk weer te kunnen overgaan tot het spel. De steeds terugkerende associatie van de twee onderdelen en zijn lol in het trekspelletje zullen er voor zorgen dat de hond ook dol wordt op gehoorzaamheidstrainingen.

3.Tolereer geen enkel ongelukje

Het is van groot belang het spel onmiddellijk te staken zo gauw de hond per ongeluk uw hand of een ander lichaamsdeel raakt. Of in uw kleren hangt. Roep 'AU', ook als het geen pijn deed en leg het speeltje weg. Door een hond te leren dat de huid van mensen taboe is, bouwt u meteen een extra remming in waardoor de hond onder andere omstandigheden ook minder snel zal bijten. Zolang de hond zich goed aan deze regel houdt, mag hij net zo opgewonden worden als hij maar wil. Hij mag met zijn hele lijf schudden, zo hard mogelijk trekken en zelfs grommen. Zolang het een grom is die niet monotoom is, maar van hoog naar laag gaat. Bij een monotome grom onmiddellijk stoppen.

Resumerend: 

  • Als een hond in het vuur van de strijd even te hard bijt of uw huid raakt, betekent dat zonder meer het einde van het spel.
  • Dezelfde consequentie heeft het niet onmiddellijk loslaten bij 'los'.

Wordt aan deze regels voldaan, dan zijn trekspelletjes bij uitstek geschikt voor een betere relatie tussen baas en hond, een stukje gehoorzaamheid en het verankeren van de natuurlijke bijtrem.

Pak me dan...

Als een hond er met 'zijn' prooi vandoor gaat, is dat omdat hij uit ervaring weet dat u hem dan achterna gaat jagen. Een hond vindt dat werkelijk het einde. Hij wint immers altijd, want hij is niet alleen veel sneller dan u, maar ook veel behendiger. Daarom is het veel beter om nooit -in welke situatie dan ook- achter een hond aan te rennen. Doe alsof niets u minder interesseert dan wat hij in zijn mond heeft. Kijk de andere kant op en reageer niet. Dan is de kans heel groot dat de hond met speeltje en al u weer opzoekt, want hij heeft u nodig voor dit spelletje. Prooijagen doe je als hond nu eenmaal niet in je eentje, daar heb je je roedel voor.

Per ongeluk te hard bijten

Honden kunnen in het vuur van de strijd soms hun natuurlijke terughoudendheid eventjes verliezen, waardoor ze te hard bijten of per ongeluk in uw hand of vingers bijten. En aangezien u nu eenmaal geen beschermende vacht heeft, komt dat behoorlijk aan. Laat u dat gaan omdat u best snapt dat het een ongelukje en geen serieuze aanval is, dan bent u toch op de verkeerde weg. De volgende keer zal de hond minder voorzichtig zijn en net weer ietsje harder bijten. Realiseer u dat spelende honden elkaar nooit 'per ongeluk' pijn zullen doen. Ze zullen het niet in hun hoofd halen een hogergeplaatste hond tijdens een spelletje te hard te bijten, want dat wordt ze pas‚ echt hardhandig afgeleerd!

 

 

trek-spel