Oorontsteking

Het oor van buiten en binnen

Het buitenoor bestaat uit de oorschelp en de gehoorgang. De uitwendige gehoorgang is afgelijnd met een aangepaste huid. Hierdoor kunnen veel aandoeningen die aan de huid voorkomen, ook voorkomen in de gehoorgang.

Voorbeelden zijn:

  • ectoparasieten (bijvoorbeeld oormijt)
  • bacteriën
  • allergieën
  • vreemde voorwerpen (bijvoorbeeld grasaren)
  • overmatige afscheiding van talg
  • gisten
  • trauma
  • poliepen

De gehoorgang bevat klieren die oorsmeer produceren.Tussen het buitenoor en middenoor bevindt zich het trommelvlies. In het middenoor bevinden zich de 3 gehoorsbeentjes. Het middenoor staat via de buis van Eustachius in verbinding met onze keel. Hierdoor blijft de luchtdruk in het binnenoor gelijk aan de atmosfeer.
Het binnenoor bestaat uit het slakkenhuis en het labyrinth met daaraan vast de gehoor- en evenwichtszenuw. Het slakkenhuis bevat trilhaartjes die het geluidssignaal doorgeven naar de hersenen. Het labyrinth staat in voor het evenwicht.

Oor-hond

Symptomen

Wat zien we bij dieren met een oorontsteking? Soms ziet de eigenaar een 'vies' oor. Vaak krabben ze aan of schudden met hun oren. Ook kunnen ze piepen wanneer je over de oren aait. Soms lijken ze minder te horen (doofheid). De oren kunnen ruiken, andere dieren zullen dan aan de oren willen likken.

Onderzoek

Tijdens het onderzoek kijken we in het oor, met een otoscoop. Zo kunnen we de gehoorgang zelf beoordelen, maar ook het trommelvlies. Het trommelvlies scheidt het buitenoor van het middenoor. Door het otoscopisch onderzoek kunnen we inschatten hoe erg de ontsteking is, een eventuele oorzaak vinden (grasaar, oormijt, poliepen) en kijken of het trommelvlies intact is.

ontstoken-oor-hond

Oorzaken

Oormijt zien we vaak bij jonge dieren, of bij dieren die in een pension of asiel zijn geweest. Soms zijn oormijten lastig aan te tonen, als er bijvoorbeeld purulent (etterig) materiaal in de gehoorgang zit. Daarom is het verstandig het materiaal uit de gehoorgang even onder de microscoop te bekijken.
We zien vaker oorontstekingen bij nauwe gehoorgangen of als er veel haar in de oren zit. In veel gevallen is er een voedselallergie als onderliggende oorzaak. Vaak vinden we geen oorzaak.
Bij katten komen regelmatig poliepen voor. Deze groeien vanuit het middenoor naar de uitwendige gehoorgang. Bij goed otoscopisch onderzoek is dit meestal te zien.

Behandeling

Indien mogelijk moet de onderliggende oorzaak aangepakt worden. Een grasaar kan verwijderd worden, eventueel onder narcose. Oormijten kunnen met een lokaal antiparasitair middel aangepakt worden. Soms is de gehoorgang zo gevuld met vuil dat deze (al dan niet onder narcose) uitgespoeld moet worden. Hiervoor hebben we een speciaal apparaat. Wanneer er poliepen aanwezig zijn, dienen deze verwijderd te worden. Dit is meestal geen grote ingreep, maar gebeurt onder narcose, zodat ook de keel op poliepen gecontroleerd kan worden.
Vaak is er niet direct een oorzaak voor de ontsteking te vinden. Na inspectie van de gehoorgang zetten we dan vaak een oorzalf in, waar vaak een combinatie inzit van een ontstekingsremmer, antibiotica en een middel tegen schimmels. Het inzetten van zo'n zalf heeft pas zin als de gehoorgang vrij is van oorsmeer en etter. Sommige zalven bevatten stoffen die ototoxisch zijn: dit betekent schadelijk voor het oor. Daarom is het erg belangrijk om te weten of het trommelvlies intact is, zodat de zalf dus niet in het midden- en of binnenoor terecht kan komen. Dit is ook precies de reden waarom wij niet zomaar een oorzalf meegeven, zonder het oor goed bekeken te hebben! Soms wil een oorontsteking na herhaalde behandelingen maar niet overgaan. We kunnen dan wat materiaal uit de gehoorgang afnemen, en in een laboratorium laten onderzoeken op bijvoorbeeld bacteriën en schimmels. Ook kijken we dan alvast welke antibiotica hierbij het best werken. Vaak ligt er onder zo'n terugkerende oorontsteking een andere oorzaak, bijvoorbeeld een voedselallergie. Als reactie op bepaalde eiwitten in het voer vindt er dan een allergische reactie plaats in het oor, waardoor bacteriën eerder de kans krijgen een infectie te veroorzaken. Wanneer we de voedselallergie succesvol kunnen behandelen, zien we vaak de frequentie van de oorontstekingen afnemen. Ook kunnen we in geval van steriele (niet door micro-organismen veroorzaakte) oorontstekingen een zalf inzetten met daarin enkel een ontstekingsremmer.

oorontsteking-hond