Kerato Conjunctivitis Sicca, droge ogen

Keratoconjunctivitis Sicca, droge ogen

Bij keratoconjunctivitis sicca produceren een of beide ogen geen, of te weinig traanvocht, waardoor het oog niet voldoende vochtig wordt gehouden. Dit kunnen we met behulp van een Schirmer Tear Test (STT) meten.
Stofdeeltjes en bacteriën, die normaal door het traanvocht worden afgevoerd, geven nu een chronische irritatie van het bindvlies en het hoornvlies. Het bindvlies (wat normaal wit is) wordt hierdoor geprikkeld en rood , het hoornvlies kan blauwwit worden.
Een behandeling moet ervoor zorgen dat het oog regelmatig gereinigd wordt. Ook moet het oog glad en vochtig gehouden worden met behulp van een oogzalf. Tevens moet een mogelijke infectie zoveel mogelijk tegen worden gegaan. Daarnaast kan door middel van druppels geprobeerd worden de traanklieren weer aan te zetten tot het produceren van voldoende traanvocht. Tijdens deze behandeling dient u tevens zo vaak mogelijk het oog met kunsttranen, te bevochtigen.

De behandeling moet in een bepaalde volgorde worden uitgevoerd, anders werken de verschillende medicijnen elkaar deels tegen. Als eerste moet het oog gespoeld worden met handwarm uitgekookt water. Vervolgens moet de traanklier stimulerende zalf gegeven worden. Daarna wordt een olieachtige zalf met vitamine A, aangebracht en vervolgens kan indien nodig een ontstekingsremmende zalf, op het oog aangebracht worden.
U kunt alle medicamenten direct na elkaar op het oog aanbrengen, maar begin altijd eerst met schoonmaken, vervolgens de druppels en daarna pas de zalf.
De traanklier-stimulerende zalf moeten minimaal 6 weken gegeven worden om te zien of de traanklier weer zelf kan gaan produceren. In de tussengelegen tijd dient u regelmatig op controle te komen zodat wij kunnen controleren of de traanklierproductie inderdaad omhoog gaat.

Druppels en zalf dient u toe met de ene hand steunend op de kop van het dier, terwijl de neus omhoog gehouden wordt door de andere hand, waarbij uw hond/kat naar het plafond kijkt.
Het tuitje van het flesje of van de tube houdt u ongeveer 3 centimeter boven de oogbol, daarna laat u een druppel of een klontje zalf op de oogbol vallen. Zorg ervoor dat het tuitje nooit contact maakt met het oog.

Volgens het nieuwe diergeneesmiddelenbesluit en de diergeneesmiddelenregeling is het verboden om merknamen van diergeneesmiddelen, die alleen bij een dierenarts en niet in een dierenwinkel verkrijgbaar zijn op het internet te vermelden. Uw dierenarts mag het wel mondeling aan u doorgeven.