Lichaamshouding tijdens het spel

Eigenlijk is er bijna niets leukers te verzinnen dan lekker spelen met je hond. Het kind in jezelf komt naar boven, misschien zelfs wel het beest.
Als de hond gromt, grommen we mee, we maken dierlijke bewegingen en hebben gewoon heel veel plezier. Toch is het belangrijk dat we in het spel met een aantal dingen rekening houden.

En dat is niet dat de hond nooit mag winnen. Dat is niet dat de hond erna niet met het speeltje meer mag spelen. Dat zijn dingen die ooit door mensen zijn verzonnen om maar wat regels te hanteren. Die zijn veel te algemeen en zorgen dat er heel veel plezier met een heleboel honden verloren is gegaan. Iedere hond is uniek en iedere hond heeft zijn eigen manier van spelen. En als je die manier weet te doorgronden kun je een echt feestje bouwen.

Motivatie

Heel vaak dachten we dat een hond speelde om op die manier boven de baas te komen. Als hij maar vaak genoeg won voelde hij zich sterker en dus hoger geplaatst. En dat is nu heel vaak niet waar. Het spel kan ook gewoon heel leuk zijn. Het kan betekenen dat je een keer kunt winnen en kunt verliezen. De uitslag is echter niet zo belangrijk, het spel op zich is leuk.

Gevecht

Toch moeten we ook niet al te gemakkelijk gaan denken. Er zijn honden waarbij het spel heel serieuze vormen kan gaan aannemen. Eigenlijk is er dan van spel geen sprake meer maar is het een gevecht geworden. En dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn.
Vergelijk het met kinderen die aan het stoeien zijn waarbij het ene kind de ander net even wel zeer doet. Dit kan dan ontaarden in een gevecht waar ouders vaak moeten ingrijpen. Dat kan bij honden net zo gebeuren. En dan is het belangrijk dat we herkennen wanneer het spel niet meer echt een spel is maar serieuzere vormen begint aan te nemen.

Tanden

Heel mooi is het om te zien dat als honden onderling aan het spelen zijn, maar ook als ze met ons trekspelletjes doen met een flostouw of een oude sok, zij hun tanden bedekt houden. Dit wordt ook wel de spelbeet genoemd.
Als dat aan de gang is, is er helemaal niets aan de hand. De honden kwispelen er vaak bij en doen ze dat niet, dan kunnen ze daar wellicht te geconcentreerd voor bezig zijn.
Overgaan naar het niet meer spelen, is wanneer de hond duidelijk zijn lippen omtrekt. Tijd om met het spel te stoppen.

Grommen

Sommige honden kunnen het ook niet laten om tijdens het spel te grommen. Op zich hoeft dit helemaal geen probleem te zijn. Als de grom een beetje hoger is en een beetje omhoog en omlaag gaat in geluid is het de spelgrom. Het wordt pas serieus als de grom heel laag en heel monotoon wordt. Dat is de overgang naar een echt gevecht.

Houding

Ook aan de houding van de hond kun je veel zien. Duikt hij veel door zijn voorpoten, dan neemt hij de spelhouding aan en is er dus niets aan de hand. Kwispelt hij met zijn staart wat lager of recht naar achter, dan is het allemaal nog gewoon leuk.
Pas als hij zijn staart omhoog doet en/of tegen u op komt staan is er een overgang gaande naar iets serieus. Dan is het verstandig het spel af te breken.

Loslaten kun je leren

Veel bazen roepen “los” tegen hun hond als ze willen dat hun hond het speeltje loslaat. Als de hond niet loslaat gaan ze harder roepen en ook harder trekken. Voor de hond een mooie gelegenheid om ook harder op te gaan in het spel. Dat is natuurlijk niet zo leuk meer. Pak vlak voordat u het spel wilt beëindigen een lekker snoepje. Stop zelf met actief meespelen, ga stil staan en breng het snoepje naar zijn neus. Zeg “los” als hij loslaat en geef hem het snoepje. U kunt nu het speeltje opbergen of het spel opnieuw beginnen.

Let er dus goed op wat voor een signalen uw hond afgeeft tijdens het spel. Tanden laten zien, een monotone grom en een hoge houding aannemen duiden dus niet meer op spel. Er is een machtstrijd aan de gang.

 

 

Lichaamshouding